Πυρηνικές βόμβες τύπου B-61 στην Άραξο

Δραματική αλλαγή σκηνικού προδικάζει η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα "επανεξοπλίζεται" με πυρηνικές βόμβες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της PRESS-Time, στην αεροπορική βάση της Αράξου πρόκειται να αποθηκευτούν συνολικά 24 πυρηνικές βόμβες.

Οι πυρηνικές βόμβες πρόκειται να μεταφερθούν προσεχώς στην 116 Πτέρυγα Μάχης στην Άραξο. Στην βάση υπάρχουν ειδικές εγκατατάσεις, οι οποίες είναι κατάλληλες για την αποθήκευση και φόρτωση των πυρηνικών όπλων. Οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία, ήταν τα προηγούμενα χρόνια υπό καθεστώς διατηρητέο.

Η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει στο δυναμικό της μαχητικά αεροσκάφη, ικανά να μεταφέρουν και να εξαπολύσουν τα συγκεκριμένα όπλα. Κατά το πρόσφατο παρελθόν, μαχητικά τύπου A-7 και F-16 της ΠΑ είχαν τη συγκεριμένη δυνατότητα μεταφοράς και εξαπόλυσης των B-61.

Το 1998, το ΝΑΤΟ είχε ζητήσει από την Ελλάδα να αναθέσει τον ρόλο πυρηνικής κρούσης σε μονάδες των μαχητικών F-16, ένα αίτημα που απορρίφθηκε από την Αθήνα, με την αιτιολογία ότι η ΠΑ θεωρεί τα F-16 περιορισμένα στον αριθμό, μια και απαιτούνται για συμβατικές αποστολές. Ο πυρηνικός ρόλος ανατέθηκε στα A-7 από τις 335 και 336 Μοίρες (116η Πτέρυγα Μάχης), στην Άραξο, με τις αμερικανικής ιδιοκτησίας 350-κιλών βόμβες τύπου Β61-5 (10-500kT).

Η Ελλάδα είχε εξετάσει τη δυνατότητα να προμηθευτεί μια Μοίρα πλεονασματικών F-16A/B, από μια σύμμαχο χώρα (ΗΠΑ, Βέλγιο ή Ολλανδία).

Τον Αύγουστο του 1998, η Ελλάδα υπέγραψε μια συμφωνία με την κυβέρνηση των ΗΠΑ για να προμηθευτεί 20 πρώην-USAF F-16 Block 30. Το κόστος της προμήθειας ήταν περί τα 12 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα. Η συμφωνία προέβλεπε την αναβάθμιση των μαχητικών στο Block 50, στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ.

Μετά από πολλές συζητήσεις του ελληνικού στρατιωτικού και πολιτικού κατεστημένου, η συμφωνία ακυρώθηκε.

Στην Άραξο οι πυρηνικές βόμβες τύπου B 61-5 ήταν υπό τον έλεγχο του 731MUNSS, το οποίο αποχώρησε από την Ελλάδα το 2001. Το συγκρότημα 731 MUNSS υπάγονταν διοικητικά στο Spangdahlem της Γερμανίας.

Η συγκεκριμένη κίνηση της επαναποθήκευσης πυρηνικών όπλων σε ελληνική επικράτεια φαίνεται να δίνει ένα τέλος στη συζήτηση που είχε ξεσπάσει στους κόλπους της Συμμαχίας για το που πρέπει να κατευθυνθεί μέρος του υπόλοπου πυρηνικού οπλοστασίου του ΝΑΤΟ, το οποίο βρίσκεται αποθηκευμένο στην Κεντρική Ευρώπη.

Η μέχρι πρότινος συζήτηση ήθελε την εγκατάσταση των πυρηνικών βομβών στην αεροπορική βάση Ινστιρλίκ, στην Τουρκία, όπου υπάρχει ήδη ένας μεγάλος αριθμός πυρηνικών βομβών.

Η ύπαρξη των πυρηνικών στην Ευρώπη ανάγεται στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, για την αντιμετώπιση μιας πιθανής σοβιετικής επιθετικής κίνησης. Η ύπαρξη αποσκοπούσε στην εκ των προτέρων σοβιετική ανάσχεση, ώστε να μην επιχειρήσει επίθεση η ΕΣΣΔ στην Ευρώπη. Βάσει αυτού του δόγματος, στην πράξη, οι βόμβες B-61 θα φορτώνονταν σε μια σειρά από αεροπλάνα, κυρίως μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία στη συνέχεια θα τις μετέφερναν στον προορισμό τους.

Τα σημερινά πυρηνικά θέατρα περιλαμβάνουν μεταξύ των άλλων την χερσόνησο της Κορέας, εξτρεμιστικές θρησκευτικές οργανώσεις και την Κίνα. Το Ιράν μπορεί να γίνει επίσης σύντομα πυρηνική δύναμη. Οι χώρες που διαθέτουν σήμερα πυρηνικά όπλα είναι περισσότερες από το παρελθόν, και στο μέλλον θα αυξηθούν περαιτέρω.

Η εν λόγω κίνηση, μετά από μια πενταετία περίπου, εξηγεί εν μέρει και την κίνηση της προηγούμενης ελληνικής κυβέρνησης να προβεί στην για κατά πολλούς ανεξήγητη παραγγελία της τελευταίας παρτίδας των 30 αμερικανικής κατασκευής μαχητικών τύπου F-16.

H EAB ανέλαβε έργο 850 εκατομμυρίων ευρώ!

Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) έχει να αποπερατώσει για την επόμενη τριετία ένα πρόγραμμα ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ, σε συνεργασία με την αμερικανική Lockheed Martin, τρίτες πολεμικές αεροπορίες αλλά και σε συνεργασία με την Πολεμική Αεροπορία, για την οποία η ΕΑΒ θα έχει και μελλοντικά τον κύριο ρόλο σε θέματα υποστήριξης του στόλου των αερομέσων της ΠΑ.

Είναι πολύ πιθανό λοιπόν, η ΕΑΒ να προχωρήσει σε πρόσληψη προσωπικού με ειδικές γνώσεις, πέραν την αναπλήρωσης των κενών θέσων κατά το 2011 από τις μετατάξεις από άλλα υπουργεία, δηλαδή την μετάθεση με τα ως σήμερα γνωστά αμιγώς κομματικά κριτήρια.

Σήμερα η ΕΑΒ έχει προσωπικό 2.050 εργαζομένων, εκ των οποίων 1.377 είναι εργατοτεχνικό δυναμικό υψηλής εμπειρίας και εξειδίκευσης, ενώ ως το τέλος του χρόνου, λόγω των συνταξιοδοτήσεων, θα έχει 1.900 εργαζομένους, ανέφερε προ ημερών αξιωματούχος του ΥΕΘΑ. Έτσι, αντιμετωπίζει έλλειμμα έμψυχου δυναμικού, ενώ έχει μπροστά της ένα πολύ μεγάλο έργο.

Μόλις στο πρόσφατο παρελθόν, το ενεργό δυναμικό του στόλου των αεροσκαφών της ΠΑ ήταν μειωμένο, επειδή η ΕΑΒ δεν κατάφερε να παραδώσει αεροσκάφη της ΠΑ βάσει του συμφωνηθέντος χρονοδιαγράμματος - κάτι που είχε επιπτώσεις στο επιχειρησαικό δυναμικό της Πολεμικής Αεροπορίας - μια σειρά κινητήρων στάλθηκε στο εξωτερικό, για εργασίες συντήρησης.

Στο πρόσφατο παρελθόν είχε διατυπωθεί η θέση πως η ΕΑΒ δεν έχει αρκετό προσωπικό για να συντηρεί τα αεροσκάφη της ΠΑ, αλλά παράλληλα και ενώ για τα ελληνικά μαχητικά δεν υπήρχε προσωπικό, το πρόγραμμα της δομικής ηλεκτρονικής αναβάθμισης (STAR/CCIP) για τα F-16 της USAFE προχωρούσε κανονικότατα.

Υπεθυμίζεται εκ μέρους μου ότι η ΕΑΒ από το συγκεκριμένο πρόγραμμα STAR/CCIP είχε ζημιές μερικών εκατομμυρίων ευρώ - σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου 10 έως 15 εκατομμύρια ευρώ. Όμως, η συγκεκριμένη οικονομική ζημιά, για την οποία η ΕΑΒ βρέθηκε κατά το πρόσφατο παρελθόν στο στόχαστρο, όπως και για τις καθυστερήσεις στην παράδοση των αεροσκαφών της ΠΑ, αιτιολογείται σήμερα με την αναμονή της ανάληψης εκ μέρους της ΕΑΒ ενός για τα ελληνικά δεδομένα τεράστιου έργου.

Για το σκοπό αυτό, η αμερικανική Lockheed, είχε μια μεγάλη σειρά διαβουλεύσεων με την ελληνική πλευρά κατά το πρόσφατο παρελθόν. Ο Δημήτρης Πλέσσας, αξιωματούχος της LM, καθοδήγησε προσωπικά τις συνομιλίες, για να υπάρχει μια επιτυχή κατάληξη στη συμφωνία.

Η Ρωσία συνεπιβάτις στο ΝΑΤΟ

Πιο κοντά από ποτέ στην ιστορία τους βρίσκονται ΝΑΤΟ και Ρωσία μετά τη Σύνοδο της Λισαβόνας το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ θυμήθηκε τη μεταπολεμική σοβιετική διπλωματία, που είχε υποβάλει αίτημα ένταξης της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ κατ' εντολήν του Ιωσήφ Στάλιν. Πάντως, επέστρεψε στη Μόσχα ικανοποιημένος.
Οι πιο αισιόδοξοι μιλούν για «σαρωτικό άνεμο αλλαγών» και «νέα ιστορική εποχή», επικαλούνται μάλιστα και το ότι ο πρόεδρος Μεντβέντεφ θυμήθηκε τη μεταπολεμική σοβιετική διπλωματία, που είχε κατ' εντολήν Στάλιν υποβάλει αίτημα ένταξης της Ρωσίας στη Συμμαχία, επιλογή που άλλη μία φορά το Κρεμλίνο δεν απέκλεισε ως μελλοντική προοπτική.

Οι πιο απαισιόδοξοι θεωρούν ότι το αεράκι που φυσά είναι απλώς ένα παραπλανητικό «ψυχρό ρεύμα» κι ότι ποτέ δεν πρόκειται να υπάρξει γενικευμένη συνεργασία ΝΑΤΟ-Ρωσίας, ούτε κοινή αντιβαλλιστική άμυνα. Πολλοί μάλιστα από αυτούς τους αξιωματούχους δεν κρύβουν ότι εργάζονται και θα συνεχίσουν να κάνουν παν το δυνατό για τη ματαίωση κάθε φιλόδοξου σχεδίου προσέγγισης.

Ο πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ των δύο πλευρών επέστρεψε στη Μόσχα ενθουσιώδης και ικανοποιημένος, εκτιμώντας ότι έχει οριστικά περάσει στο παρελθόν η «ζώνη των δυσκολιών», η τελευταία εκ των οποίων ήταν η κατηγορηματική διαφωνία των δύο πλευρών γύρω από τη ρωσική πολιτική στον Καύκασο και την αντιμετώπιση της Γεωργίας και του προέδρου της Μιχαήλ Σαακασβίλι. Η Μόσχα τον θεωρεί προσωπικά υπεύθυνο για την αιματοχυσία στη Ν. Οσετία και Αμπχαζία και τη ρωσο-γεωργιανή σύρραξη το καλοκαίρι του 2008, με την οποία διακόπηκαν και οι σχέσεις Ρωσίας - ΝΑΤΟ σε υψηλό επίπεδο, πριν απ' τη φετινή δειλή αναζωπύρωση και τις όλο και πιο επιτυχείς από άποψη «χημείας» συναντήσεις των προέδρων Μεντβέντεφ - Ομπάμα.

Σε κορυφαία σημεία προσέγγισης έχουν αναδειχθεί η παροχή υποστήριξης των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν και η κοινή αντιπυραυλική άμυνα, καθώς πρώτη φορά στη διακήρυξη της Συνόδου που συνόψισε τα αποτελέσματα του λεγόμενου Συμβουλίου Ρωσίας - ΝΑΤΟ σε επίπεδο αρχηγών κρατών γίνεται η κοινή διαπίστωση ότι οι δύο πλευρές «δεν απειλούν η μία την άλλη, αλλά έχουν αντιθέτως κοινούς εχθρούς και αισθάνονται κοινές απειλές».

Τα πράγματα με το Αφγανιστάν μοιάζουν σχετικά πολύ πιο απλά. Μόσχα και ΝΑΤΟ συμφώνησαν αυτή τη φορά όχι μόνο την αύξηση των μεταφερόμενων φορτίων μέσω του ρωσικού εδάφους, γεγονός που επιτρέπει πλέον ακόμη και τη μετακίνηση βαρέων τεθωρακισμένων, αλλά προπαντός ότι η φορά μετακίνησης δεν θα είναι μόνο προς το Αφγανιστάν, όπως ίσχυε βάσει των παλαιότερων συνεννοήσεων.

Η μετακίνηση ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων και φορτίων θα επιτρέπεται πλέον μέσω Ρωσίας και με αφετηρία το Αφγανιστάν, γεγονός που αποτελεί κατά τους ειδικούς προετοιμασία του εδάφους για την αποχώρηση των ανδρών της Ατλαντικής Συμμαχίας, η οποία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί κατά τα υπεσχημένα στον αφγανό ηγέτη Χαμίντ Καρζάι έως το τέλος του 2014.

Ομως δεν είναι πλέον τόσο βέβαιο ότι η Μόσχα θα είναι ευτυχής από την αποχώρηση αυτή, αν εξαιρεθεί η επί πληρωμή χρήση ρωσικών στρατιωτικών μέσων, χερσαίων και αεροπορικών, για τη μεταφορά φορτίων και έμψυχου υλικού. Η αποχώρηση του ΝΑΤΟ, κατά τους ρώσους αναλυτές, θα έχει ως βέβαιο αποτέλεσμα την ενίσχυση όχι μόνο του κινήματος των Ταλιμπάν στο γειτονικό για τη Ρωσία Αφγανιστάν, αλλά κυρίως του ισλαμικού εξτρεμισμού στην ως επί το πλείστον διεφθαρμένη και αυταρχική Κεντρική Ασία, σε μια στιγμή, που δεν είναι απολύτως σίγουρο ότι η Μόσχα έχει έτοιμες συνταγές ασφαλείας ώστε να καλύψει το κενό, που θα δημιουργηθεί, ούτε πολύ περισσότερο τις διάδοχες καταστάσεις σ' εκείνες τις πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες, όπου αναπόφευκτα θα τεθεί θέμα εξουσίας τα επόμενα χρόνια (Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν), με την Κιργιζία να πρωταγωνιστεί στο υπό διαμόρφωση σκηνικό αποσταθεροποίησης.

Ενας μόνιμος, αλλά όλο και πιο ενοχλητικός παράγοντας στους υπολογισμούς της Μόσχας είναι και ο αυξανόμενος ρόλος του Πεκίνου στην Κεντρική Ασία, που εξελίσσεται για τη Ρωσία σε γεωπολιτική πρόκληση συντήρησης του υπάρχοντος status quo και προπαντός των υπό σοβαρή αμφισβήτηση προνομιακών ρωσικών προσβάσεων στις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της περιοχής.

Οι αυξανόμενες ασιατικές απειλές και αβεβαιότητες οδηγούν αναπόφευκτα τη Ρωσία σε εξισορροπιστικά προς τη Δύση βήματα, άλλωστε πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή ακριβώς η κατά το δυνατό επιτυχής διαμεσολάβηση μεταξύ Ευρώπης και Κίνας θα αποτελεί στο μέλλον ένα από τα ισχυρότερα διπλωματικά και γεωστρατηγικά «χαρτιά» της ρωσικής ηγεσίας. Η σχέση αυτή θα μπορούσε, όμως, και να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης και στην ίδια τη Μόσχα, αν όχι σε «τανάλια» που θα σφίγγει και θα απειλεί ενίοτε τα ρωσικά συμφέροντα, για την υπεράσπιση των οποίων το Κρεμλίνο έκανε πρώτη φορά λόγο ακόμη και για τη δημιουργία ναυτικών του βάσεων στον Ινδικό Ωκεανό.

Η προοπτική αυτή μοιάζει ακόμη απομακρυσμένη, γι' αυτό και οι σχέσεις Μόσχας - ΝΑΤΟ θα δοκιμαστούν το αμέσως επόμενο διάστημα γύρω από το σχέδιο δημιουργία κοινής αντιπυραυλικής ασπίδας. Ο πρόεδρος Μεντβέντεφ έδωσε την αρχική συγκατάθεση, πρότεινε μάλιστα μέρος ή και όλη η Ευρώπη να καλυφθεί από ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα και οι διαπραγματεύσεις για το «ποιος και υπό ποιους ακριβώς όρους θα κρατά το κουμπί της εκτόξευσης» αναμένεται να διεξαχθούν το Δεκέμβριο. Οι ρώσοι διπλωμάτες εξηγούν ότι μόνο σε συνθήκες απόλυτης ισοτιμίας θα υπάρξει αποτέλεσμα, ενώ ο αντιπρόσωπος της Μόσχας στο ΝΑΤΟ Ντμίτρι Ραγκόζιν πρόλαβε να αποκλείσει κάθε είδους βαθιά συνεργασία, χαρακτηρίζοντας ούτε λίγο, ούτε πολύ «όνειρο θερινής νυκτός» τη συγχώνευση των δύο άλλοτε αντιβαλλιστικών συστημάτων και απίθανη τη σύμπτωση στην αξιολόγηση των πραγματικών για κάθε πλευρά κινδύνων.

Ρωσικές βάσεις και στον Ινδικό...

Του ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ Το Κρεμλίνο σκέφτεται τη δημιουργία ναυτικών κατ' αρχάς βάσεων στο εξωτερικό και ειδικότερα στον Ινδικό Ωκεανό, όπως για πρώτη φορά δημοσίως παραδέχθηκε μιλώντας σε Ρώσους αξιωματικούς ο πρόεδρος Μεντβιέντεφ, λίγα μόλις 24ωρα μετά τα βήματα προσέγγισης με το ΝΑΤΟ στο θέμα της αντιπυραυλικής ασπίδας.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση κατά τη διάρκεια σύσκεψης με στρατιωτικούς διοικητές, ο Ρώσος πρόεδρος είπε πως «δεν θα σας κρύψω ότι ορισμένες ιδέες για το θέμα έχουμε, αλλά δεν πρόκειται να τις πω δημόσια για ευνόητους λόγους», προσθέτοντας ότι η δυνατότητα ανεφοδιασμού και ανάπαυσης στο έδαφος ξένων κρατών είναι καθοριστικό στοιχείο για την ευκινησία και την ασφάλεια του ρωσικού στόλου, όμως τα τελευταία χρόνια πολλές απ' αυτές χάθηκαν.

Συγκρίνοντας τις ρωσικές δυνατότητες με αυτές «άλλων ξένων εταίρων», προφανώς των ΗΠΑ, ο κ. Μεντβιέντεφ παρατήρησε ότι εκείνοι «λειτουργούν σε πολύ καλύτερες συνθήκες γιατί "κάρφωσαν" βάσεις τους στα πιο διαφορετικά σημεία του κόσμου» και διαβεβαίωσε ότι για την υπόθεση αυτή θα επιληφθεί το ρωσικό κράτος.

Ο Ρώσος πρόεδρος ευχαρίστησε με την ιδιότητα του αρχιστράτηγου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων τους ναυτικούς της χώρας για τη δράση τους στο αφρικανικό Κέρας κατά της πειρατείας, εξηγώντας ότι οι επιχειρήσεις στον κόλπο του Αντεν θα συνεχιστούν, όπως και η αύξηση των όλο και συχνότερων εξόδων του ρωσικού στόλου στον ανοιχτό ωκεανό.

«Πρέπει να επιδιώκουμε να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλες οι δυνατότητες πλεύσης για την άσκηση των πιλότων, για τακτικά και στρατηγικά γυμνάσια, έτσι ώστε να υποστηριχθούν η πολεμική ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων και ο επαγγελματισμός των ανδρών μας», παρατήρησε ο κ. Μεντβιέντεφ, ο οποίος μεταξύ άλλων παρακολούθησε ασκήσεις πεζικού στο πεδίο του Νίζνι Νόβγκοροντ περί τα 390 χλμ. ΒΔ της Μόσχας.

Ισραηλινό δάκτυλο πίσω από τα Wikileaks βλέπει η Τουρκία

Η διαρροή απόρρητων διπλωματικών εγγράφων από τον ιστότοπο Wikileaks ωφελεί το Ισραήλ, εκτίμησε υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Μπεσίρ Αταλάι.

"Πρέπει να αναλύσουμε για ποιο λόγο συνέβη αυτό, ποιος το έκανε και γιατί, ποιος επωφελήθηκε και ποιος είναι το θύμα", δήλωσε. "Μας φαίνεται ότι η χώρα [....] που δεν αναφέρεται συχνά, κυρίως στη Μέση Ανατολή, ή που φαίνεται να ευνοείται από αυτές τις εξελίξεις είναι το Ισραήλ", πρόσθεσε.

Ο Τούρκος υπουργός γνωστοποίησε ότι έχει δημιουργήσει ομάδα που θα αναλύσει τις διαρροές.

Τη θεωρία του ισραηλινού δακτύλου είχε υποστηρίξει χθες και ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, Χουσεΐν Τσελίκ.

Κ. Παπούλιας: Τιμάμε αυτές τις ένοπλες δυνάμεις

Φόρο τιμής στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων απότισε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, με αφορμή την ενημέρωση που του έγινε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τους αρχηγούς των Επιτελείων.

"Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, εξαιρετικής ετοιμότητος και υψηλού φρονήματος, είναι εγγύηση και για την ασφάλεια της περιοχής αλλά και για την ασφάλεια του ελληνικού λαού, που έχει εναποθέσει τα όνειρα και τις ελπίδες του στα ένστολα παιδιά του", ανέφερε ο Κάρολος Παπούλιας.

Κάνουν μία δουλειά, που χρειάζεται γερά νεύρα και πολλές φορές ξεπερνάει ψυχοσωματικά τις αντοχές ενός ατόμου, δήλωσε.

"Τιμάμε αυτές τις ένοπλες δυνάμεις και είμαστε βέβαιοι ότι με τέτοιες ένοπλες δυνάμεις -συμπεριλαμβάνω και την πολιτική ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων- νομίζω ότι η Ελλάδα θα έχει τουλάχιστον την ηρεμία να ρίξει τις δυνάμεις της στη μεγάλη μάχη του ξεπεράσματος της οικονομικής κρίσης", πρόσθεσε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Οι αποστρατείες τίναξαν τα οδοιπορικά στον αέρα

Τις οικονομίες των επιτελείων ξεκοκαλίζουν οι παραιτήσεις των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, ακόμα και στο επίπεδο των οδοιπορικών.
Για το λόγο αυτόν το Γενικό Επιτελείο Στρατού ζήτησε να μετακληθούν 2,6 εκατομμύρια ευρώ στον κωδικό, για να κλείσει τη μαύρη τρύπα που πρόεκυψε από τα οδοιπορικά αυτών που αποστρατεύτηκαν μέσα στο έτος.

Η μετακύλιση χρημάτων από έναν κωδικό σε έναν άλλο δεν αποτελεί κάτι καινούργιο για τα επιτελεία, που μεταφέρουν χρήματα ανάλογα με τις ανάγκες τους, δεν είναι όμως και συνηθισμένο να μεταφέρονται χρήματα στον κωδικό των οδοιπορικών, κάτι που εξέπληξε τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το Γενικό Επιτελείο Στρατού αντιμετωπίζει εδώ και μήνες ένα τεράστιο πρόβλημα, καθώς οι πολλές αποστρατείες και το δικαίωμα των αποστρατευομένων για οδοιπορικά δημιούργησαν ένα μεγάλο οικονομικό έλλειμμα. Τα πράγματα μάλιστα πριν από μερικούς μήνες ήταν τόσο σοβαρά, που καθυστερούσαν και οι μεταθέσεις των αξιωματικών, καθώς η υπηρεσία δεν μπορούσε να πληρώσει τα οδοιπορικά για τους αξιωματικούς. Είχαμε μάλιστα και περιπτώσεις που αξιωματικοί είχαν ζητήσει να μετατεθούν, η μετάθεση τους είχε γίνει δεκτή, αλλά από τις οικονομικές υπηρεσίες τους έλεγαν ότι αν θέλουν να πάνε στη νέα τους μονάδα, θα πρέπει να πληρώσουν από την τσέπη τους.

Για το λόγο αυτόν και αφού ο κόμπος για το Γενικό Επιτελείο Στρατού έφτασε στο χτένι, ζήτησε και εγκρίθηκε από το υπουργείο να μετακινηθούν χρήματα από άλλους κωδικούς, όχι για να δοθούν επιπλέον οδοιπορικά, αλλά για να καλυφθεί το έλλειμμα.